در طلب

درباره سایت

در طلب

آخرین مطالب

امکانات وب

مگر مرگ*

سال ۹۵ پر بود از خبرهای بد. بیشتر از همه، خبر مرگ آدمها؛ آدمهایی که هرچند نه از نزدیک، ولی میشناختیم و بر زندگیمان بیش و کم اثر گذاشتند و داشتند. این مرگ و میرها که بعضی در همین روزهای آخر سال رخ داد باعث شده عدهای سال ۹۵ را سالی نحس بدانند. من اینجا کاری با سعد و نحس و خرافی بودن یا نبودنشان ن

برچسب: نویسنده: نیما پارسامنش تاريخ: يکشنبه 29 اسفند 1395 ساعت: 4:23

«صحبت از پیوند سست دو نام، و همآغوشی در اوراق کهنهی یک دفتر نیست»

بهعنوان یک دنبالکنندهی آماتور ادبیات، دربارهی فروغ، گلستان، و رابطهی فروغ و گلستان چیز زیادی برای گفتن ندارم. بیشتر به خاطر اینکه شناخت بسیار کمی هم از فروغ و هم از گلستان دارم. تاکنون چندینبار خواستهام شعرهای فروغ را بخوانم ولی نشده؛ هرچه میخوانم هیچ نمیفهمم. انگار شاعر اصلاً به زبان فارسی

برچسب: نویسنده: نیما پارسامنش تاريخ: شنبه 21 اسفند 1395 ساعت: 21:37

پارادایمستان

«ع» در حال اعزام به خدمت است. امشب زنگ زده بود چیزهایی بپرسد دربارهی خدمت. بحث پذیرش گرفتن شد و گفت که دیگر قصد اپلای ندارد. «ع» یک دایرةالمعارف سیّار اپلای است و پشیمان شدنش به غایت شگفتانگیز. در توضیح تصمیمش گفت که اتفاقات زیادی اخیراً در زندگیاش رخ داده، مثلاً چندشبی است که در خانهی آقای شجر

برچسب: نویسنده: نیما پارسامنش تاريخ: شنبه 21 اسفند 1395 ساعت: 21:37

الّا/حتّی به روزگاران

از آنچه روزگاری مرا سخت میآزرد، جز خاطرهای مبهم و درهم بیش نمانده. زمان -- این پیغمبر معجزهگر در عصر خاتمیت و این جادوگر افسونگر در دوران «قاطعیت علم» -- هنوز التیامبخش زخمهای کهنهی انسان است. انسان همان است که زود انس میگیرد و دیر دل میبُرد؛ آری دیر، امّا عاقبت میبُرد و دلبُریدن همان و ش

برچسب: نویسنده: نیما پارسامنش تاريخ: شنبه 21 اسفند 1395 ساعت: 21:37

«با که باید گفت این حال عجیب؟!»

از سر خیابان ملاصدرا، سوار تاکسی که شدم مسافر جلویی داشت برای راننده حرف میزد. عیبِ نمیدانم کدام قطعهی تاکسی را از صدای موتورش پیدا کرده بود و داشت به راننده میگفت که ببرد قطعه را عوض کند. راننده فقط گوش میکرد. سر ظهر بود و ترافیک شدید. انگار اصلاً حوصلهی نطق مسافر را نداشت. مسافر ولی ولک

برچسب: نویسنده: نیما پارسامنش تاريخ: شنبه 21 اسفند 1395 ساعت: 21:37

آخر شاهنامه

آخر همهی قصّههای عاشقانه تلخ است؛ حتی آنهایی که با عبارت «و تا آخر عمر به خوبی و خوشی با هم زندگی کردند» تمام میشود.

برچسب: نویسنده: نیما پارسامنش تاريخ: شنبه 21 اسفند 1395 ساعت: 21:37

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه